မြန်မာပြည်သူတွေ တွေ့ကြုံနေရတဲ့ ဒုက္ခတွေဟာ နိုင်ငံတော်အဆင့်ဖြစ်တယ်။ တောင်လို ကြီးမားတယ်။ သို့သော် ကူညီပေးနေတဲ့သူတွေက တဦးချင်း ပြည်သူတွေဖြစ်နေတယ်။ ခါချဉ်လို သေးငယ်တယ်။ မသန်တဲ့ခါးနဲ့ မလျှော့တဲ့မာန် တင်းပြီး ကူညီနေကြရပေမဲ့ ရှေ့ကတောင်ကိုတောင် မရွှေ့နိုင်တဲ့အပြင် နောက်မှာလည်း တောင်တွေအများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။ အခုလိုဒုက္ခပေါင်းစုံနေတဲ့အချိန်မှာ ဝိုင်းဝန်းဖြေရှင်ပေးဖို့အတွက် အသင်းအဖွဲ့တွေကို လူထုကြား ပြန်ဆွဲခေါ်လာဖို့က အဓိကလုပ်ဆောင်ရမယ့် ကိစ္စတခုလို့ ကျမ မြင်မိတယ်။